Welkom bezoek(st)er!
Je kunt hier registeren of Inloggen.

Webcamsex

Een goede zoon

Schrijver Ho Jeh Fu on 6 Oct, 2018 Senioren Sexverhalen 1264 lezers
Mijn vrouw is een stuk jonger dan ik. Ze ziet er blits uit met haar gelakte nagels en haar elegante hakjes. Ikzelf ben een bedaarde figuur op leeftijd. 'Vader en dochter' zie je mensen denken als we samen boodschappen doen. We hebben niet veel woorden nodig om elkaar te begrijpen. Toch kennen we elkaar nog niet zo lang. Het is allemaal begonnen in de supermarkt.

Mensen die mij kennen weten dat ik een groot bewonderaar ben van vrouwenvoeten. De zomer is daarom mijn favoriete tijd van het jaar, en de supermarkt is een uitstekende plaats om de dames te bewonderen. Schuifelen, stilstaan, omlaag kijken: dat kan daar zonder op te vallen of hinderlijk te zijn.

Ik wist uit ervaring dat de rijkste oogst te vinden is in, laten we zeggen, de armere buurten. Ik kijk op niemand neer, begrijp me niet verkeerd. Maar als er flats in de buurt zijn, een gemengd allochtone bevolking en een goedkope supermarkt, ben je eenvoudig op het ideale jachtterrein. Gelakte tenen in alle kleuren en vormen! Strakke rechte nagels, streng maar eerlijk klassiek rood gelakt; uitdagend mintgroen op korte brede nagels; of babyroze op forse jubeltenen, een leugenachtige combinatie die mij nog altijd hevig kan opwinden. Alles komt daar voorbij. En dan komt die dag dat je leven verandert.

Ik bukte voor een blikje tomatenpuree, toen een paar schattige kleine voeten mijn blikveld binnenkwamen. Hun berekende kwetsbaarheid was meer dan ik kon verdragen. Ik was als door de bliksem getroffen. Ik wankelde, zocht steun op de vloer. "Gaat het meneer," vroeg een lieve bezorgde stem. Ik hijgde op mijn knieen, mijn neus zowat op haar volmaakte aubergine gelakte tenen. Haar lieve blote voetjes om mijn dwaze jongeheer, dat was het enige waar ik aan kon denken. Jij oude gek, dacht ik nog voor alles zwart werd.

Naast de voordeur van de winkel kwam ik bij op een brancard. Er rustte een koele hand op mijn voorhoofd. "Nee, blijft u maar even liggen," sprak mijn prinses toen ik mij probeerde op te richten, want zij was het die op haar billen naast mij op de grond zat. Voor de goede orde, ik was onderuit gegaan door een koortsaanval en acute duizeligheid, een gevolg van mijn ouderdomskwaaltjes. Maar ik had me niet vergist in haar aanbiddelijke voetjes, die ik weer zag toen ik mijn hoofd draaide. Een verpleger van de ambulance onderzocht mij en vroeg hoe ik mij voelde. "Ik denk dat het wel weer gaat," zei ik, waarop mijn prinses bezorgd vroeg of ik niet even in haar flatje wilde uitrusten. U begrijpt wat mijn antwoord was. Zo zat ik even later vanuit een luie stoel naar haar goddelijke voeten te kijken.

Ze bleek graag te praten. Onder een kopje thee vertelde ze dat ze een ongehuwde moeder was die het helemaal gehad had met de kerels. Voor haar geen intimiteit meer, en terecht gezien haar slechte ervaringen. Zonder het met zoveel woorden te zeggen, maakte zij me duidelijk dat ze in een man voornamelijk een kind zag. Een man moest met dwingende zachtheid op zijn plaats gezet worden. En hij moest leren luisteren. De mening van een man was kneedbaar, zijn wil was gemakkelijk te beinvloeden. Kortom, een man moest beslist en bekwaam heropgevoed worden. Anders was er niet mee te leven. Ik vroeg haar hoe ze zich dat voorstelde. Haar antwoord was het mooiste dat ik ooit een vrouw heb horen zeggen.

"Een man moet mijn tenen kussen. Niet alleen omdat ik dat wil, maar omdat hij dat zelf wil. Omdat hij anders niet verder kan leven." Ik vroeg haar of ze dat figuurlijk bedoelde, waarop ze moest lachen. "Dat weet u zelf het beste. Ik denk niet dat u het figuurlijk begrepen hebt." Toen moest ik ook lachen, want ze had natuurlijk volkomen gelijk.

Ik voelde dat ik nu niet met een liefdesverklaring moest komen, hoe graag ik dat ook wilde. Het was het moeilijkste, en het beste, wat ik ooit gedaan heb. "Als ik iets voor u kan doen, zou ik graag willen dat u het mij zou zeggen," zei ik tenslotte. "Ik heb het niet breed," zei ze, "dat hebt u waarschijnlijk al gezien. In het belang van mijn kind pak ik aan wat ik krijgen kan om iets bij te verdienen. Misschien weet u wat voor mij." Ik verachtte de smeerlap in mijzelf, op het moment dat een voor de hand liggende gedachte bij mij opkwam, maar ik wilde hem ook niet loslaten. Terwijl ik in gedachten zocht naar een acceptabele ingang, vroeg ik haar op de vrouw af: "Hebt u weleens overwogen iemand voor het geld te trouwen? Iemand waarvan u denkt dat hij bij u zou passen?" Zij antwoordde. "Zeker, maar meestal dachten zij er anders over."

Ze wachtte even. "Laat ik het u dan ronduit vragen: zou u op uw leeftijd een huwelijk willen aangaan met een arme vrouw, die niet als een sexslavin wil optreden en die ook nog een kind heeft dat niet van u is?" "Ja," zei ik, "als ik elke dag uw voeten mag kussen en mij verder bedaard mag blijven gedragen." Ze grinnikte om het laatste. "Dat mag u. Hoe had u het zakelijk in willen vullen?" Ik legde uit dat ik een goed pensioen had waar we met zijn allen ruim van zouden kunnen rondkomen. Daar zag ze wel iets in. Gelukkig had ze geen schulden, ze leefde uit zichzelf sober. Ze was eenvoudig, oprecht, nuchter en niet kinderachtig. Ze wist wat ze wilde, en ze wilde mij geven wat ik nodig had.

Ik achtte en acht nog altijd elke cent voor deze moeder volkomen op zijn plaats. En (wat ik haar op dat moment nog niet wilde vertellen) na mijn verscheiden kon ze nog jaren weduwenpensioen trekken. Ik verkneukelde mij erop ook na mijn overlijden het pensioenfonds een poot uit te draaien; ik had de kas van die heren lang genoeg met vette premies gespekt. 'Naief' denkt u misschien, zo pakt men een oude vrijgezel in. Geloof mij, ik heb niets gemerkt van dubbel spel. Zo'n sterke vrouw heeft dat ook niet nodig. We werden het binnen een half uur eens over de details, en we hebben er nooit op terug hoeven komen.

Daarna ging het snel. Zij stak genadig haar voeten uit. Ik knielde (ja, dat kan een oude man als het nodig is) en nam voorzichtig haar kleine goddelijke voeten in mijn handen. Ik kuste haar volmaakte tenen, eerst eerbiedig, toen hartstochtelijker, tot ik mij niet meer kon bedwingen en haar vol overgave tussen de tenen likte, langs de pees naar de nagelriem, over het goddelijk gladde bed van haar nagels tot de rand en erover, waar het moederlijk zachte vlees begint. Zij kreunde en kermde terwijl ik mij laafde aan de genade van haar tenen. "O wat heerlijk," zuchtte ze, en dat was ik vanzelfsprekend volledig met haar eens. "Laten we dan niet langer wachten," zei ze toen ik haar voeten neergelegd had. We prikten een datum om ons officieel in de echt te verbinden.

Ze stond op en zei: "Dit moeten we vieren." Ik wilde al protesteren dat ik geen alcohol gebruik, toen ze een kussen neerlegde en tegenover mij op de grond ging zitten. Ze deed op haar gemak mijn broek los, trok de rits omlaag en schoof haar vinger achter het elastiek van mijn slip. Ze deed het kennelijk niet voor het eerst (al zou ik niet willen weten waar ze het geleerd had). Langzaam, dramatisch bijna, trok ze hem omlaag, zodat een riant podium ontstond voor mijn jongeheer, die vol enthousiasme opsprong.

Ik zie het nog altijd voor me, als een film. Ze neemt met een glimlach mijn jongeheer tussen haar aanbiddelijke voeten. Moederlijk en rustig, zacht maar beslist, rolt ze mijn jongeheer tussen haar voetzolen. Er is geen ontkomen aan, elke draai draait mij vaster tussen haar zolen. Nu en dan neemt ze wat gas terug om mij beter te laten volgen, om dan weer op te schakelen. Geleidelijk aan voert ze het tempo op, na elke pauze schakelt ze een tandje bij. Ik lig kreunend te genieten van de genade van haar moederlijke zolen. Ze is mij volkomen de baas. Wanneer zij het moment gekomen acht, brengt ze mij naar het eind van de rit. "Kom maar, je verdient het, geloof mij maar, je verdient het," zegt ze lieftallig, en ik volg haar, gehoorzaam, in extase, tot mijn sperma langs haar goddelijke voeten loopt.

Zo is het gegaan, en zo is het nog altijd. Ze laat mij nooit vergeten wie de baas is. Ze speelt met de afstand tussen ons, ook bij het tedere liefdesspel. Ze houdt mij onder de duim als een strenge maar liefhebbende moeder. Met mijn ballen veilig in haar hand kan mij niets gebeuren, terwijl zij zacht met haar duim mijn eikel masseert. Het is het toppunt van barmhartigheid, want anders kan ik het niet noemen. Ik ben niets bijzonders. Ik verdien niet haar aandacht voor mij en mijn jongeheer. Klaarkomen en sterven, desnoods met geweld - dat is wat wij mannen willen, zo zit het in onze natuur. Al dat geweld moet een vrouw maar kunnen handlen. Dat ze het wil beheersen zit weer in haar natuur. Niemand heeft mij dat zo duidelijk gemaakt als mijn vrouw, wanneer ze mij genadig mijn eindpunt laat bereiken in haar hand. Ik voel geen schaamte na de daad, alleen de vervulling van wat moet en mag gebeuren. Als er vrede bestaat in deze smerige hypocriete wereld is het dit.

Zo zit ik te mediteren, als ze tegenover mij komt zitten. Ongelofelijk hoeveel gezag er uitgaat van zulke kleine voetjes. Mijn jongeheer springt direkt in de houding. Ze neemt weer met een glimlach mijn jongeheer tussen haar genadige zolen. Ze buigt zich voorover en schuift haar moederlijke hand onder mijn ballen, terwijl ze haar gezag laat voelen met de vingertoppen van haar andere hand, die ze op mijn eikel legt. Ik weet wat er gaat gebeuren. Ze brengt mij met haar zolen en haar handen tot de hoogste top van vervoering, en vlak voor mijn hoogtepunt laat ze mij de huwelijkseed vernieuwen. Ze laat mij zweren dat ik haar zal respecteren zolang ik nog leef, dat ik haar zal beschermen en onderhouden, ook als zij alleen overblijft, dat ik haar zal dienen en diep voor haar zal buigen, zo diep ik kan. "O ja," steun ik, "o ja!" terwijl mijn brandend sperma veilige haven vindt tussen haar handen en haar voeten. "Je verdient het," zegt ze, vurig liefhebbend en beheerst stellig, "vergeet dat nooit!"

'Vader en dochter' denken de mensen. Mis, 'moeder en zoon' komt er dichter bij. En dat notabene dankzij een blikje tomatenpuree van een paar dubbeltjes. Ze moesten eens weten. Misschien is het maar goed dat we niet in elkaars hoofd kunnen kijken, de wereld zou er vermoedelijk heel anders uitzien. Dat hoef ik u niet te vertellen.

Laat een review achter en stem!

Gast

Beoordeling:

Waardering

Onderaan ieder verhaal heb je de mogelijkheid om een review achter te laten. Gewoon even een bevinding over het verhaal. Vond je het leuk of opwindend, wat vond je van de schrijfstijl en de verhaallijn en ga zo maar door. Ook als het tegenviel en de reden waarom is achter te laten, zo kan de schrijver er iets mee doen in zijn of haar volgende sexverhalen. En daarnaast kan je ook door middel van sterren aangeven hoe je het verhaal vond. Zo maak je de sexverhalen zelf populair en zullen ze door meerdere mensen gelezen worden! Uniek verhaal plaatsen